هفته گذشته به میمنت و مبارکی قدم این همکار روس ما ، یه کم کار فرهنگی گردشگری هم کردیم . از اونجایی که ددردودور فقط به مسایل شکمی نباید مربوط شه خواستم یه نیمچه گزارشی هم از اینجا بهتون داده باشم! البته شکموهایی که به قصد قربت اومدن هم مطلب رو تا آخر بخونن دست پر می رن بیرون!
ما با خودمون گفتیم حالا که این بنده خدا واسه دفعه اولشه که داره می آد تهران و کلی هم ذوق داره ۴تا جای باحال خوب ببریمش. خوب البته تهران برای تهرانی ها و شهرستانی ها (کلا ذائقه ایرانی) جای باحال کم نداره ولی این که یه خارجی رو بخوای بگردونی شاید دستت محدودتر باشه تا توی اصفهان و شیراز و تبریز!
خلاصه که ما این بنده خدا رو بردیم اول کاخ سعدآباد گردوندیم (که حالا بعدا ترا عکسای اونم می ذارم) و نایب ساعی هم ناهار دادیم و برج میلاد هم رامون ندادن و فرداش هم به درکه و توچال و به ابتکار یکی دیگه از دوستان به فری کثیف (جاذبه های تهران؟!) و حلیم سید مهدی (سر زعفرانیه) بردیمش. این وسط یه جای باحال دیگه هم بردمش که شاید برای خود تهرانی ها هم ناشناس باشه تا حدی و اون هم باغ موزه هنر ایرانی واقع در محله الهیه/فرشته بود.
حالا سالها از زماني ميگذره كه «شميران»، ييلاق تهرانيها بود. يا حتي از زماني كه شميران هم به تهران چسبيد اما در آن به جاي خونههاي كوچیك به هم چسبيده، ميشد باغهايي پر از چنارهاي بلند رو ديد كه عمارتهاي قديمي هنوز در بين آنها باقي مونده بود. در شميران امروز هم مثل جاهاي ديگر شهر، آپارتمانها حرف اول را ميزنند. خانههاي قديمي را هر روز با سرعت بيشتري ميكوبند تا مبادا كسي يادش بماند زماني غيراز قوطي كبريتهاي بلند مد امروز، در اين شهر، ساختمانهاي ديگري نيز وجود داشت. باغ – موزه هنر ايراني هم در واقع يكي از همان باغهاي قديمي است كه چنارها و كاجهاي بلند، عمارت آجري قديمي آن را احاطه كردهاند. اين مجموعه از سال گذشته ميزبان مجسمههايي شد كه حاصل برگزاري اولين(و البته آخرين) سمپوزيوم مجسمهسازي تهران بودند.
محوطه این باغ رو اومدن توش ماکت های چندتا از آثار باستانی ایران رو قرار دادن که برای توریست ما دیدنش خالی از لطف نبود. به نقل از خود سایت موزه، ماكت ها در دهه چهل به كشور ايتاليا سفارش و در قالب قطعات كاملاً از هم جدا به ايران تحويل و تا هنگام گشايش اين مكان هيچگاه مورد استفاده قرار نگرفته بودند. جنس تمامي ماكت ها از بتن آرمه ، تزيينات و پنجره ها از رزين پلي استر مي باشد. نقاشي سردرب ها، ديواره هاي ماكت كاخ هشت بهشت، كاخ چهل ستون و كاخ شمس العماره نيز با رنگ و روغن است و تمامي قطعات آن توسط دانش آموختگان سازمان ميراث فرهنگي در تابستان و پاييز 1385 مونتاژ، مرمت واحياء گرديده.
به علاوه این ماکت ها، مجسمه های هنرمندان معاصر از جمله شجاع الدين شهابي، جمشيد مراديان، حميدرضا حكيمي، كامبيز صبري، كامران شريف و كامبيز شريف هم در محوطه باغ دیده می شه.
از دروازه باغ که وارد شین، تعدادی غرفه های سیار هم می بینین که مشغول فروش هنرهای تزئینی و ... هستن. یه دکه کوچیک هم داره که محصولات فرهنگی می فروشه و اون روز بازدید ما آهنگ خارجی با صدای بلند هم پخش می کرد. آهنگش البته برای کافی شاپی که در گوشه دیگه محوطه واقع شده مناسبه. داخل خود عمارت رو هم بخشیش کافه گالری هست و یکی از اتاق هاش هم گالری شده که موقعی که ما اونجا بودیم نمایشگاه خوشنویسی بود ظاهرا.
اما برای شکموهای پر طاقتی که تا اینجا دندون رو جیگر گذاشتن هم بگم کافی شاپ باغ هم خیلی باحاله و منوی خیلی خوبی هم داره. نکته جالب این که خیلی از کوکتل های الکلی رو که در خارج از کشور تو بارها می دن دستتون این جا با کمی تغییر اسم و البته بدون الکل میارن خدمتتون! فضای کافی شاپ هم یه جورایی فرهنگی و روشنفکرانه است، البته برای سرگرم کردن عشقو جان هم محیط بدی تیست 
ما این دفعه چون از خوردن ناهار زیاد در نایب داشتیم می ترکیدیم نشد که از خوراکی های متنوع این جا بهره مند کنیم شکم جان رو. ایشالا دفعه بعد!
عکس زیاد نذاشتم که خودتون پاشین برین ددردودور اون ورا رو ببینین. آدرسش هم اینه:
تهران، میدان تجریش، خیابان شهید دربندی (مقصودبیگ)، خیابان دکتر حسابی، شمارهی 10.
+ نوشته شده توسط بهنام در پنجشنبه نهم مهر 1388 و ساعت
12:28 |
)
برنامه تقریبا تا نیمه شب بر قراره.
