رستوران پارسیان - زرده بند

برای اکثر شهرای بزرگ همیشه یه جایی هست که مردم برای فرار کوتاه مدتی از شلوغی و آلودگی و روزمرگی شهرشون به اون جا پناه ببرن. برای تهرانی ها انتخاب های زیادی وجود داره؛ از دربند و درکه که تو خود شهرن بگیر تا سد لتیان و جاده چالوس و ... ساکنین پایتخت راه فرارشون رو پیدا می کنن. از جمله این جاها باید به لواسانات و از اون طرفشم به اوشان و فشم و میگون ... اشاره کرد. آب و هوای تمیز و خنک کوهپایه ای در کنار طبیعت زیبا نه تنها روزهای تعطیل بلکه در طول هفته و در تمام سال مردم رو به این سمت می کشونه.

از جاده اوشان که بالا بیایم از منطقه زرده بند به بعد هر چند صد متر به یه رستوران می رسیم که اکثرا کنار رودخونه جا گرفتن و تختی هم گذاشتن و بساط کباب و چایی و گاهی قلیون هم به راهه. یک تصویر زیبا از زندگی ایرانی.

رستوران خوب تو این منطقه زیاده و بعضی ها مثل دهکده و سفیر حتی کلی اسمی شدن، اما من جدیدا این رستوران رو کشف کردم که دوست داشتم این جا معرفی کنم.

از زرده بند همین طور که بیاین بالا ، (دهکده و سفیر رو هم رد می کنید!) تابلوی بزرگ و قرمز رستوران پارسیان رو حتما خواهید دید. شاید هیچ چیز فوق العاده ای به جز کیفیت غذاش برای تعریف وجود نداشته باشه. یه رستوران کاملا معمولی ، با تخت های کنار رودخونه و فضای کاملا مشابه ده ها رستوران دیگه در این مسیر. اما همون طور که گفتم، غذای خیلی با کیفیت و خوشمزه ای سرو می کنه و قیمت هاش هم مناسبه ( دو ماه پیش حدود ۸-۱۰ هزار تومن برای هر پرس غذا) اینم چند تا عکس از غذاها:

رستوران مورانو

خوب بعد از یه مدت غیبت برگشتم تا یه پیتزا فروشی خیلی خوب رو بهتون معرفی کنم. اینجا یکی از رستوران های مورد علاقه منه و من طعم پیتزا هاشو واقعا دوست دارم. البته تا مدت ها فکر می کردم پیتزاش همه پسنده اما بعدا فهمیدم کسایی که به پیتزاهای سنتی عادت دارن خیلی با این جا حال نمی کنن.

فضای رستوران خیلی بزرگ نیست، سالن پذیرایی با دکوراسیون چوبی قشنگش توسط یه دیوار از آشپزخونه جداست، ولی آشپزخونه به صندوق و از اونجا به خیابون راه داره که این طوری کار رو برای گرفتن سفارشات بیرون راحت کرده.

سرویس و پذیرایی رستوران خیلی خوبه ولی اگر می خواین که زود برین بشینین ؛ یا اول شب برین یا جا رزرو کنین! چون به طور کلی همیشه تعداد زیادی دم در وایسادن که برن تو.

منوی رستوران به طور کلی شامل ۲۰-۲۵ نوع پیتزا می شه که البته اگر پیتزا دوست ندارین (پس اصلا اینجا چی کار می کنی؟!) چند انتخاب محدود پاستا و یک نوع استیک رو هم دارین. پیتزا ها به رسم پیتزا فروش های مدرن! همه اسم های عجیب غریب دارن بنابراین دنبال پیتزای مخلوط و پپرونی نگردین، البته اگر حوصله دارین از روی ترکیب پیتزاها می تونین نوع نزدیک به طبع خودتون رو پیدا کنین، مثلا پیتزای مورانو تقریبا همون پیتزای مخلوطه. برای پیش غذا یک نوع سوپ قارچ خیلی خوشمزه داره که الان اسمش یادم نیست دقیقا ، ولی میکسی از انواع قارچ های جنگلی رو به شکل غذای بچه! سرو می کنه که شاید شکلش خیلی هیجان انگیز نباشه اما مزه اش عالیه. پیتزاهایی که عکسشون رو گذاشتم همگی عالی هستن. اگر پیتزاهای جدید تری رو هم امتحان کردم، مطلب رو آپدیت می کنم. قیمت غذاها خیلی ارزون نیست و شاید برای هر پیتزا ۷-۱۰ هزار تومن خرجتون شه.

آدرس : سعادت آباد، بالا تر از میدان کاج ، نبش خ سوم

پی نوشت: یکی از خواننده ها درخواست کرده بود اسم غذاهایی که عکسشون رو می ذارم هم بنویسم، خواستم بگم تمام عکس ها اسم دارن فقط کافیه ماوس رو روی عکس نگه دارین.

 

رستوران مواويل Mawaweel (ابوظبی)

يه مدت به خاطر فعاليت های انتخاباتی نشده بود اين جا سر بزنم. بعدشم كه خودتون در جريانين كه برای آدم دل و دماغ نذاشتن . اما به هر حال شكم رو نمی شه خيلی تعطيل كرد!

از اون جايی كه دسته ای از خوانندگان وبلاگ به نوعی به كشور امارات و  شهر ابوظبی در رفت و آمد هستن، اين پست رو راجع به يه رستوران لبنانی در ابوظبی مي نويسم.

غذاهای لبنانی به خاطر نزديكيشون به غذاهای ايرانی هميشه مورد علاقه من بودن. مخصوصا چيزهايی كه در كنار غذا سرو می كنن خيلی شبيه ماست؛ مثل نون و سبزی و پنير، خيار و گوجه فرنگی و خيارشور و ... . در امارات هم ، چه در دبی و چه در ابوظبی رستوران لبنانی زياده.

 

رستوران مواويل رو به سفارش يكی از دوستان رفتم، البته به خاطر بی معرفتی يه دوست ديگه تنها! از در كه وارد بشين طراحی عربی اما مدرن رستوران به نظرتون مياد. من چون تنها رفته بودم اونجا باعث شدم گارسون ها يه كم هنگ كنن اما بعدش پذيرايی خوبی ازم شد. البته من برای گرفتن اين عكس كلی جونم رو به خطر انداختم چون به طور كلی عرب ها دوست ندارن از خانواده هاشون عكس گرفته شه!

بعد از اين كه منوی پر از غذای رستوران رو بهتون دادن، مدتی بايد كلنجار برين با خودتون كه چی انتخاب كنين؛ البته در صورتی كه با غذاهاي عربی آشنا نباشين. در همين حين براتون يه سبد نون داغ، يه سبد سبزيحات (كاهو، گوجه، هويج و خيار درسته و با پوست!!) ، يه كاسه روغن زيتون و يه كاسه زيتون و خيارشور سرو می كنند. منوی رستوران انتخاب های زيادی رو از انواع پيش غذاهای سرد و گرم، انواع گريل ها (همون كباب های خودمون با اسمای ديگه!) و همين طور غذاهای غير عربی در اختيار شما می ذاره. به عنوان پيش غذا من "حمص" و "متبل" و "تبوله" رو خيلی توصيه می كنم و اگر سالاد می خواين مي تونين "بابا غانوج" سفارش بدين. برای غذا من "ميكس گريل" سفارش دادم كه شامل جوجه كباب (شيش طاووق) و كباب بره و كباب كوبيده گوشت و مرغ بود.

قيمت غذاها شايد يه كوچولو بيشتر از رستوران های لبنانی ديگه ای بود كه تو ابوظبی رفتم ولی انصافا كيفيت غذاهاش خوب بود. برای من كه از خودم پذيرايی مفصلی كرده بودم حدود ۸۰ درهم خرج برداشت.

آدرس : ابوظبی - خيابان الفلاح - بالاتر از چهار راهی كه جامبو الكترونيك سرشه!