رستوران ته دیگ

سلام به همه ددری های عزیز، من بعد از چندین ماه غیبت برگشتم این جا یه سرو گوشی آب بدم، دلم یاد قدیم کرد و گفتم یه حالی به وبلاگ بدم. فقط این رو بگم که دلیل این غیبت کبری یه کم تو ذوق خوردگی بود وقتی دیدم عکس های این وبلاگ هم مشمول فیلترینگ مخابرات شدن به علاوه این که یکی از سایت هایی که عکس آپ لود می کردم داخلش کلا نیست و نابود شد! واسه همین برای دیدن یه سری از عکس ها به فیلترشکن نیاز دارین و برای بقیه هم باید بی خیالشون شین!

اما براتون بگم از رستوران ته دیگ. آشنایی من با این رستوران مثل خیلی های دیگه از بیلبورد های خیابونی شروع شد! جذابیت اصلی این رستوران برای من اسمش بود تا این که از چند تا از بروبکس تعریف های خیلی خوبی ازش شنیدم. مخصوصا این که ته دیگ مانور زیادی هم روی غذاهای خونگی می داد. اما من اینقدر نرفتم تا شعبه شماره دو هم باز شد و رو بیلبورد ها هم زدن "ته دیگ دوتا شد"! ما هم از حول این که از قافله شدیدا عقب افتادیم برنامه گذاشتیم بریم شعبه دو به صرف افطار (داستان همین ماه رمضونه) و شام. 

شعبه دو ته دیگ در محل سابق کافه پاریس مرحوم (سوسن خانوم) دایر شده. در کل، این دکوراسیون که از کافه پاریس به ارث رسیده هیچ ربطی و سنخیتی با اون انتظاری که از ته دیگ داریم، نداره! به نظر من اون سبک غذای خونگی و کباب دیگی دو آتیشه و لوبیا پلو و ماکارونی ته دیگی  و... محیطی خیلی سنتی تر ، شاید در حد و اندازه همون شعبه یک رو می طلبه.

اما از غذا که بگم، ما از اول دلمون رو صابون زده بودیم برای کباب ترش! چند تای دیگه از بروبکس هم لوبیا پلو و ماکارونی ته دیگی و ته چین سفارش دادن. البته اشاره کنم که برای پیش غذا هم میرزا قاسمی و کشک بادمجون رو استاد کرده بودیم. در مقابل اون همه تعریف و تمجیدی که ما از ته دیگ شنیده بودیم، واقعا غذامون خیلی معمولی بود. شاید پیش غذا یه سر و گردن هم بالاتر از غذای اصلی بود. این طوری شد که من تصمیم گرفتم دیگه ته دیگ نرم!! کباب ترش هم می خواین بخورین برین گیلانه!

اما بعد از اون داستان ، دوباره تعریف و تمجید ها سرازیر شد و من نتیجه گیری کردم که احتمالا شعبه یک باید قضیه اش فرق بکنه. این بود که فضل الهی شامل حال ما شد و همین چند وقت پیش ته دیگ شماره یک ما رو به سفارش یک رفیقی که خاطرش خیلی عزیزه طلبید . ما خیلی شانس اوردیم که روز تعطیل خیلی اول وقت رفتیم واسه بخور بخور، چون موقع خروج، صف منتطران ته دیگ تا خیابون بود!

شعبه یک جاش خیلی پرته! در محله امانیه ، یه نیمچه بازارچه هست که اون تهش یه در کوچیک داره که پله می خوره می ره از یه دخمه ای بالا تا به رستوران برسه. فضای رستوران ، خیلی ساده است و با اون تصوری که از ته دیگ داری، همخونی داره.

من و اون دوست خیلی عزیز که هر دو ید طولایی در امر بخور بخور داریم تصمیم گرفتیم بترکونیم! این طوری شد که ما افتادیم به جون میرزا قاسمی و کشک بادمجون و ته چین گوشت و بادمجون و قیمه پلو! خودشون هم یه کاسه سالاد شیرازی زدن تنگش و ما رو در شکم رانی تنها گذاشتن. از انصاف نگذریم، کیفیت و طعم غذای این شعبه، تومنی دوزار با شعبه دو فرق داره . هرچند من از انتخاب خودم که  قیمه پلو بود خیلی راضی نبودم، ولی در کل با خاطری آرام! رستوران رو ترک کردم. (حالا نمی دونم کار ته دیگ بود یا مصاحبت اون رفیقمون!)

راستی این رو هم بگم که قیمت غذاهای ته دیگ فوق العاده پایین و مناسبه، مثلا ما برای این انتخاب هامون، کلا بیست و شش تومن پول دادیم، که معادل یه پرس غذا در خیلی رستوران های آلامده که غذاشون به لعنت خدا هم نمی ارزه!

نشانی:

شعبه یک: خیابان ولی عصر - بالاتر از جام جم - بازارچه امانیه - طبقه دوم

شعبه دو: میدان ونک - خیابان ونک - خیابان کار و تجارت