سلام دوباره به همه خوانندگان ددری!

اول از همه ، تشکر می کنم ازتون که تو این مدت که من فعالیت نمی کردم، با کامنت هاتون باعث دلگرمی بودین. راستش از مشغله روزانه که بگذریم یه سری مشکل با فیلترینگ مخابرات داشتم که همه سایت هایی که می شد عکس آپلود کرد رو مورد عنایت قرار دادن، حالا هم که به جون خود بلاگفا افتادن! به هر حال هر جور بود از سدشون عبور کردم الان که بیام آپدیت بزنم این جا!

اما داستان رستوران لیدی برد این بود که قبل از عید یه روز ما تصمیم گرفتیم که برای صرف ناهار به خارج شهر بریم با دوستان و طبق عادت مسیر جاده اوشان و فشم رو پیش گرفتیم. من معمولا خودم رستوران پارسیان رو توصیه می کنم که بچه ها رو ببرم ، یا اینکه تا خود فشم بالا می ریم که به رستوران کاکتوس برسیم، اما این بار در راه کاکتوس از جلوی رستوران لیدی برد داشتیم رد می شدیم که دیدیم اوووفف، چه ماشین هایی و چه درو دافی! گفتیم حتما این جا باید غذاش خوب باشه که این همه ملت خوش مایه ریختن این جا. همون جا زدیم کنار و رفتیم تو.

رستوران یه حالت کلبه مانند چوبی داره که عملا دو تا سالن داره که از لحاظ معماری و طراحی داخلی هیچ ربطی به هم ندارن. سالن اولش رو به تنهایی دوست داشتم، اما سالن دومش که نصیب ما شد چندان چنگی به دل نمی زد . از در که وارد می شین از جلوی بوفه سلف سرویس سالادش رد می شین (که ما آخر نفهمیدیم اجباری بود یا نه!) و البته سوپ داغ که تو اون سرما به ما خیلی چسبید.

منوی رستوران اصولا شامل چندین نوع کباب و استیک هست که البته من از سرو استیک وسط جاده متعجب بودم ولی با خودم فکر کردم شاید دافی ها حتما باید همه جا استیک بخورن (هر چند مونا با این که داف نبود ما به زور یه استیک تو پاچه اش کردیم!) . با تمام این حرفا، کیفیت غذاش چنگی به دل نزد! کباب های ما که هم سرد بود و هم بیات و سرویس دهی کارکنانش هم چندان خوب نبود : حالا نمی دونم بندازیم گردن شلوغی رستوران و دافی ها یا اینکه کلا سرویس دهی بلد نیستن (تعداد نا مناسب قاشق چنگال، معطلی در بر آورده کردن خواسته های کوچیک مثل نوشیدنی و ...)

نتیجه اخلاقی این که لزوما هر جا که مایه دار ها می رن، جای خوبی نیست!

آدرس برای این که از جلو رستوران رد شین و یه بوق براشون بزنین فقط!: مقابل راهداری اوشان

اینم عکس غذاهاشون: